Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

ΒΙΣΑΛΤΙΑ- ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Τι Πεχλιβάνηδες που αγωνίζονται στις παλαίστρες, τι Μπαμπούγεροι που εκστασιάζονται με κουδούνια και ζουρνάδες, τι ωραία τοπία και φιλόξενοι άνθρωποι... Αν δεν ευθύνεται η ευεγερτική σπιρουλίνα για όλα αυτά, κάτι πολύ ενδιαφέρον συμβαίνει στη Βισαλτία!

Καθαρά Δευτέρα, Κυριακές του Θωμά και του Αγ. Αθανασίου, Κυριακή του Λαζάρου. Αυτές είναι οι μέρες που πρέπει να τικάρεις στο ημερολόγιο, να σημειώσεις στα ποστ ιτ, σε μια χαρτοπετσέτα μαγνητισμένη στο ψυγείο, οπουδήποτε συνηθίζεις τελοσπάντων, για να θυμάσαι πότε πρέπει να έρθεις στη Βισαλτία. Αν θες, δηλαδή, μαζί με τη βόλτα σου, να βιώσεις μία, τουλάχιστον, μοναδική εμπειρία.

Μπαμπούγεροι, Πεχλιβάνηδες, Λαζαρίνες. Εκστασιασμένοι τραγόμορφοι που περιφέρονται στους δρόμους του Φλάμπουρου ξεσηκώνοντας την πλάση με τα κουδούνια, τα νταούλια και τους ζουρνάδες τους, Ελληνες και Τούρκοι παλαιστές που μάχονται στο όνομα του Αγίου Αθανασίου μέχρι η πλάτη του αντιπάλου να «φάει χώμα», νεαρά κορίτσια που τραγουδούν και χορεύουν φέρνοντας την άνοιξη στα χωριά.

Γι' αυτούς πρώτα-πρώτα θα έρθεις στη Βισαλτία.

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

ΒΙΣΑΛΤΙΑ:Η ΓΗ ΤΟΥ ΣΤΡΥΜΟΝΑ

Η νύχτα πέφτει και τα παρακλάδια του Στρυμόνα
μεταμορφώνονται σε φαντασμαγορικά τοπία 
Λαογραφικά και αρχαία μονοπάτια σε φέρνουν στη Βισαλτία. Στις απέραντες ευθείες του κάμπου, στα αγροκτηνοτροφικά χωριά μακριά από τα τουριστικά βλέμματα, κάτω από την κοίτη του Στρυμόνα, παρέα με την άφαντη λίμνη Αχινού.

 Κάπου εδώ στις παρυφές του Βερτίσκου, στην καρδιά της σερραϊκής κοιλάδας, στα σύνορα με τη Θεσσαλονίκη, η ζωή κυλά απλά, καθημερινά, ανθρώπινα.

Τα εύφορα χωριά της Βισαλτίας αναβλύζουν μνήμες καπνού και ιαματικά θερμά νερά, διατηρούν στενή σχέση με τα έθιμα, σπέρνουν τη γη, έχουν για ορίζοντα την απέραντη πεδιάδα που υδροδοτεί ο περίφημος Στρυμόνας. Στην πρωτεύουσα Νιγρίτα ξεκινά το ταξίδι.

Στην πατρίδα της χιλιοτραγουδισμένης Γερακίνας που κίνησε να φέρει κρύο νερό και έπεσε στο πηγάδι. Η ξακουστή για την ομορφιά της νεαρή ήταν υπαρκτό πρόσωπο που έζησε στα 1850 και έχασε τη ζωή της στα 16 της χρόνια, στο επίσης υπαρκτό πηγάδι, που εντοπίζεται πάνω από την πλατεία Μπογατσοπούλου, πίσω από την πιάτσα των ταξί.

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΣ" ΤΟΥ 1923,ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΝΙΓΡΙΤΑ

Η Νιγρίτα μόλις έχει απελευθερωθεί από το βουλγαρικό ζυγό και στις 18 Απριλίου 1913 η εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ" την εξυμνεί με πλήρη αναφορά στο πρωτοσέλιδο της.


ΠΗΓΗ:OMAΔA ΝΙΓΡΙΤΑ-FACEBOOK

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

ΜΑΡΙΑΝΑ ΚΑΡΑΜΠΕΡΗ:ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΤΕΡΠΝΗ ΣΕΡΡΩΝ


Μαριάνα Καραμπέρη
(ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΤΕΡΠΝΗ ΣΕΡΡΩΝ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ &
ΕΥΡΗΜΑΤΑ)

H Bισαλτία,χώρα του θρακικού φύλου των Βισαλτών,καταλάμβανε στην αρχαιότητα την περιοχή δυτικά του κατωτερου ρου του Στρυμώνα,παρά την αδυναμία σύγκλισης των πληροφοριών ως προς τα όρια και την έκταση της,λόγο της ασάφειας των πηγών!

Έχοντας φυσικά όρια Ν.το Στρυμωνικό κόλπο,Ν.Δ. τη Βόλβη,Δ.τα όρη Κερδύλλιον και Βερτίσκο,Α.το Στρυμώνα και την Κερκινίτιδα και Β.το Δύσωρο,δεν αποτέλεσε ποτέ περιοχή με ευδιάκριτα σύνορα,άλλα ο πληθυσμός της στην ιστορική του πορεία εξαπλώθηκε εκατέρωθεν του Στρυμώνα.

 Με γενάρχη τον Βισάλτη,γιο του Ήλιου και της Γης,οι Βισάλτες είναι οι fortissimi viri του Τίτου Λίβιου,που ο ήρωας τους ο Ρήσος,γιος του Στρυμώνα,σκοτώθηκε στον Τρωικό πόλεμο.

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

"Η ΠΟΛΙΣ ΜΕΤΑ ΙΟΥΛΙΑΣ.."-ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ (ΤΕΚΜΗΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ-HD)


Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην ιστορία του δεύτερου πλέον σημαντικού αρχαιολογικού χώρου του Ν.Σερρών και μια προσπάθεια προσέγγισης των μυστικών του μεγαλοπρεπούς, αρχαίου ιερού της Βισαλτίας,που 20 και πλέον χρόνια μετά την ανακάλυψη τους, παραμένουν στην αφάνεια και την εγκατάλειψη.

Η ιστορία μιας ένδοξης πόλης, που χάθηκε και σκεπάστηκε από τη σκόνη της λήθης...
ΤΕΚΜΗΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ -ΔΙΑΡΚΕΙΑ:17'
 ΕΡΕΥΝΑ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ: www.visaltis.net - Visaltis Documentary ©2015



"Καλά θα κάνετε να μην τους πείτε ότι, μερικές φορές, διαφορετικές πόλεις διαδέχονται η μια την άλλη στον ίδιο χώρο και με το ίδιο όνομα, ότι γεννιούνται και πεθαίνουν χωρίς να γνωρίσει η μια την άλλη, χωρίς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Μερικές μάλιστα φορές, ακόμα και τα ονόματα των κατοίκων

ΤΑ ΞΑΚΟΥΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ

Σπουδαία και ξακουστά τα πανηγύρια της Βισαλτίας. Δεκάδες παλαιστές συρρέουν κάθε χρόνο, αναβιώνοντας ένα πανάρχαιο λαϊκό άθλημα, αλλά διεκδικώντας και υψηλά χρηματικά έπαθλα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κόσμο έχει η πάλη με τα παραδοσιακά κισπέτια που είναι αναπόσπαστο στοιχείο στα μεγάλα τοπικά πανηγύρια και με ιδιαίτερα μακρά ιστορία στην περιοχή.

Μιλάμε για ελληνορωμαϊκή και ελεύθερη πάλη όπου οι παλαιστές (πεχλιβάνηδες ή πιλιβάνοι) παλεύουν λαδωμένοι με λάδι ή λίπος, φορώντας στενά, κοντά, χειροποίητα δερμάτινα παντελόνια, από δέρμα βουβαλιού βάρους περίπου 13 κιλών που ονομάζονται κισπέτια ή κιουσπέτια παρουσιάζοντας θέαμα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το λάδι δυσκολεύει τους αντιπάλους τους και με τις περίτεχνες λαβές και κινήσεις τους προσφέρουν ένα μοναδικό εντυπωσιακό θέαμα στο παρευρισκόμενο κοινό που χειροκροτεί με ενθουσιασμό, νικητές και ηττημένους. Νικητής θεωρείται αυτός που βάζει κάτω τον αντίπαλο, ώσπου να πει "πες"'. Δηλαδή ώσπου να παραδεχτεί ρητά την ήττα του.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

ΟΙ "ΜΑΛΑΜΑΤΑΔΕΣ" ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΡΠΝΗ & ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ


Μαλαματάς, ήταν αυτός που μάζευε χρυσό από τους χειμάρρους της περιοχής: Στα νότια της Τερπνής από το Σαρπουβνό ποταμό, το Χρυσορρόη της Νιγρίτας, και στα δυτικά της Τερπνής από τον Ποταμό της. Η συλλογή χρυσού στο Σαρπουβνό ποταμό επιβίωσε από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Υπάρχουν βεβαιωμένες αρχαίες αναφορές για την παραγωγή προσχωσιγενούς χρυσού στα νότια της Τερπνής1, αλλά και σύγχρονες2, όπως επίσης και προφορικές μαρτυρίες για το ίδιο θέμα.

 Οι αφηγητές στη Νιγρίτα έκαναν ονομαστικές αναφορές στους συλλέκτες χρυσού από το Χρυσορρόη στις αρχές του περασμένου αιώνα, στους μαλαματάδες. Αλλά και στην Τερπνή η γενιά των γονιών μας θυμόταν τον τελευταίο μαλαματά στο Σαρπουβνό ποταμό, ο οποίος μάζευε χρυσό λίγο πριν από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Οι αφηγητές έδωσαν, επίσης, πληροφορίες για την τεχνική που ακολουθούσαν οι τελευταίοι μαλαματάδες της Τερπνής. Κάποιοι ξέπλεναν την άμμο του ποταμού σε ρηχά μεταλλικά σκεύη και τα ψήγματα του χρυσού, εξαιτίας του ότι ήταν βαρύτερα από τους κόκκους της άμμου, έμεναν τελευταία στα σκεύη τους. Άλλοι είχαν ρηχές ξύλινες σκάφες οι οποίες είχαν στον πάτο τους εγκοπές, όπου για τον ίδιο λόγο κατακάθονταν τα ψήγματα του χρυσού.

ΣΤΡΥΜΩΝΑΣ:ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


Όπως κάθε ποταμός, έτσι κι ο Στρυμόνας, πιστός στο ρόλο του, χιλιετηρίδες ολόκληρες κουβαλά υλικά που μεθοδικά στοιβάζει στην πεδιάδα των Σερρών. Στο διάβα του τα βουνά κι οι λόφοι πλουταίνουν από φυτά και ζώα, αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Ηρόδοτος, αναφέρουν πυκνότατα δάση από πεύκα, βαλανιδιές , καστανιές και οξιές. Όταν το 480 π.χ. έφθασαν στρατεύματα, κατασκεύασαν για να περάσουν τον Στρυμόνα, μια ξύλινη γέφυρα στηριγμένη σε βάρκες. Σημερινοί ιστορικοί, μελετώντας τα απομεινάρια της στην αρχαία Αμφίπολη,
υποστηρίζουν πως χρειάστηκε να κοπούν από τα τριγύρω δάση12,000 δέντρα για μια τεράστια γέφυρα που σήκωσε τον ατελείωτο περσικό στρατό. Μέσα στην πλούσια βλάστηση αναφέρουν, επίσης, οι αρχαίοι γεωγράφοι ότι ζούσαν πλήθος τα μεγάλα θηλαστικά : ελάφια, αγριογούρουνα, αρκούδες, ταύροι, μα και λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και λίγκες ! 

Οι σοβαρές αλλαγές με τον μεγάλο αντίκτυπο ξεκίνησαν στις αρχές του 20ου αιώνα ακολουθώντας τις έντονες ιστορικές αλλαγές στα Βαλκάνια. Στη δεκαετία του ’20, και μετά την Μικρασιατική καταστροφή, 85000 κατατρεγμένοι πρόσφυγες, φτάνουν στην περιοχή των Σερρών και στα χωριά

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

ΒΙΣΑΛΤΕΣ

Οι Βισάλτες ήταν αρχαίος λαός της ανατολικής Μακεδονίας, που έζησε στα δυτικά του ποταμού Στρυμόνα, Θρακικής καταγωγής. Ο Ηρόδοτος αναφέρει για την περιοχή «Ειη δέ Παιονίη επί τω Στρυμόνι ποταμώ πεπολισσμένη» (Ηροδ Υ,13).
Ο Βισάλτης ήταν γιος του Ήλιου και της Γης, από τον οποίο πήρε και το όνομά της η χώρα. Πατέρας της Θεοφανώς, η οποία με μορφή προβάτου, συνέλαβε από τον Ποσειδώνα, που και αυτός είχε πάρει μορφή κριαριού, τον κριό που έδωσε το χρυσόμαλλο δέρας των Αργοναυτών. Γι’ αυτό η Θεοφανώ λέγεται και Βισαλτίς. 

Ο λαός αυτός, εκτός από τον Ηρόδοτο, αναφέρεται και από τον Θουκυδίδη, τον Διόδωρο, τον Πλίνιο και τον Πλούταρχο. Η αρχαία Βισαλτία ανήκε στο χώρο της αρχαίας Μακεδονίας, μεταξύ του όρους Βερτίσκος που ήταν το δυτικό της σύνορο, και του Στρυμόνα και της Κερκινίτιδος λίμνης, που ήταν το ανατολικό. Βρίσκεται, δηλαδή, στο γεωγραφικό χώρο που περιλαμβάνεται σήμερα η περιοχή της Νιγρίτας και του Σοχού.
Το 490 π.Χ., κατά την εκστρατεία των Περσών εναντίον της Ελλάδος, ο βασιλιάς της Βισαλτίας μη θέλοντας ν’ ακολουθήσει τους βαρβάρους, έφυγε στη Ροδόπη, στους δε γιους του απαγόρευσε να εκστρατεύουν κατά της Ελλάδος στο πλευρό των Ασιατών επιδρομέων. Αυτοί όμως δεν άκουσαν την συμβουλή του πατέρα τους, και ακολούθησαν τους βαρβάρους. ‘Όταν μετά τη φυγή των Περσών ο βασιλιάς επανήλθε και βρήκε τους γιους του σώους και αβλαβείς, αυτοτυφλώθηκε.

 Από το 479 π.Χ. η Βισαλτία κατακτήθηκε από τον Αλέξανδρο τον Α’. Αργότερα ο Περικλής έστειλε 1000 Αθηναίους αποίκους, οι οποίοι συνέβαλαν πολύ στον εκπολιτισμό των Βισαλτών. Στη μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ., στην οποία κρίθηκε η τύχη της Μακεδονίας, οι Βισάλτες πολέμησαν στο πλευρό του Περσέα. 

Τόσο πολύ διακρίθηκαν για την ανδρεία τους, ώστε ο Περσέας μετά την ήττα του, τότε μόνο απελπίστηκε τελείως, όταν τον εγκατέλειψαν και οι “ανδρείοι Βισάλτες”.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ(ΒΙΝΤΕΟ)


(ΝΕΑ BΕΛΤΙΩΜΕΝΗ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ)
Η καλλιέργεια του αμπελιού και τα παράγωγα του, αποτελούν στην Βισαλτία ασχολίες που χάνονται στα βάθη της αρχαιότητας και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την διαδεδομένη λατρεία του Διονύσου στους αρχαίους κατοίκους της περιοχής.

Η διαδικασία της παραγωγής του τσίπουρου στην Βισαλτία,αποτελεί για τους κατοίκους μια πραγματική ιεροτελεστία,που τηρείται κάθε χρόνο, σχεδόν με θρησκευτική ευλάβεια!

Εν μέσω αρωματικών αναθυμιάσεων σταφυλιού,μαστίχας, γλυκάνισου και ...Διονυσιακών ήχων, το απόσταγμα ρέει...
Απόσταγμα γνώσης και εμπειρίας αιώνων...




ΠΑΡΑΓΩΓΗ:Visaltis Documentary - Visaltis.net

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

ΒΙΣΑΛΤΙΑ:Η ΑΡΧΑΙΑ ΒΕΡΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΠΑΤΣΙ


Η αρχαία Βέργη απαντά σαν Βέργη, Βέργα, Βέργον ή Βεργαίον, στους αρχαίους συγγραφείς, στους φορολογικούς καταλόγους της αττικοδηλιακής συμμαχίας, στον κατάλογο των θεωροδόκων του Ασκληπιείου της Επιδαύρου του 360 π.Χ. και σε μια επιγραφή των Φιλίππων του 3ου αιώνα μ.Χ.

 Υπάρχει ασάφεια και αντιφατικότητα των αρχαίων πηγών σχετικά με τη θέση της. Ο Στράβων αναφέρει ότι απέχει από την Αμφίπολη περίπου 200 στάδια (37 χλμ). Ο Στέφανος Βυζάντιος λέει ότι πρόκειται για θρακική πόλη της περιοχής της Αμφίπολης. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος τη θεωρεί πόλη της Οδομαντικής ενώ μερικοί κώδικές του την εντάσσουν στην Βισαλτία. Ο Ψευδο-Σκύμνος αναφέρει ότι βρίσκεται «επί Στρυμόνος κατά μεσόγειον».

ΤΟΥΜΠΑ
 Η Τούμπα είναι ένας πευκόφυτος λόφος δίπλα στον αρχαίο οικισμό της Βέργης. Οι κάτοικοι αναφέρουν ότι υπήρχαν δυο είσοδοι που οδηγούσαν στο εσωτερικό της Τούμπας. Η μια, ορατή μέχρι το 1980, ΝΔ και η άλλη .

Αναφέρονται κάποια περιστατικά για συγκεκριμένους κατοίκους που επιχείρησαν να μπουν στο εσωτερικό της από μια στοά και βρήκαν πόρτα σιδερένια, άλλοι νερό και άλλοι φίδια. Υπάρχει και η παράδοση ότι κάτω από την Τούμπα είναι θαμμένη μια εκκλησία και ότι υπάρχει ένα χρυσό φίδι. Στην εφημερίδα «ΝΙΓΡΙΤΑ» (19-2-1933) γίνεται μνεία της Τούμπας από το δασοκόμο της περιοχής κ. Μιχ. Μπλέτσα.

Συγκεκριμένα στο άρθρο του αναφέρονται τα εξής:

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

MAKΕΔΟΝΙΑ-ΒΙΣΑΛΤΙΑ:Η ΓΗ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΔΡΕΙΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ...


Ἡ Βισαλτία ἀποτελεῖ τή μεγαλύτερη καί πλουσιώτερη ἐπαρχία τοῦ Νομοῦ Σερρῶν.Ἔχει ἔκταση 761 τ.χ. Ποιός δέν γνωρίζει τή Nιγρίτα μέ τή Γερακίνα της. Βρίσκεται στό δυτικό μέρος τοῦ νομοῦ καί τά βουνά Κερδύλλιο καί Βερτίσκος ἀποτελοῦν τό σύνορο μέ τό ν. Θεσσαλονίκης, ἐνῶ τό βορειοανατολικό της σύνορο εἶναι ὁ Στρυμόνας.Τό βορειοδυτικό εἶναι ἡ ἐπαρχία Σιντικῆς καί τό νότιο ἡ μικρή παραθαλάσσια λωρίδα(μοναδική γιά τό νομό) πού ἀρχίζει ἀπό τίς ἐκβολές τοῦ Στρυμόνα καί φθάνει μέχρι τό Ματσίκι, λίγο πιό ἀνατολικά ἀπό τήν Ἀσπροβάλτα.

    Ὅπως καί οἱ ἄλλες τρεῖς ἐπαρχίες τοῦ νομοῦ, Σίρρις, Φυλλίς καί Σιντική διατηρεῖ τήν ἀρχαία της ὀνομασία. Τῆς Βισαλτίας ἡ ὀνομασία χάνεται στά βάθη τῶν προελληνικῶν μύθων. Πῆρε τό ὄνομά της ἀπό τόν μυθικό γιό τοῦ ‘Hλίου καί τῆς Γῆς, τό Βισάλτη. Κατ᾽ ἄλλην ἐκδοχή ὁ Βισάλτης ἔλαβε τό ὄνομά του ἀπό τόν ποταμό Βισάλτη. Εἶναι γνωστό ὅτι ὅχι μόνον ἡ περιοχή πέρα τοῦ Στρυμόνος καί στά νεώτερα χρόνια πέραν τοῦ Νέστου, ἀλλά ὅλος ὁ βόρειος ἑλληνικός χῶρος ὀνομάζονταν Θράκη, κατοικούμενη ἀπό Θρακοέλληνες ἀπό τήν προϊστορική ἐποχή. Πρόκειται γιά αὐτόχθονες. Σήμερα ἀμφισβητοῦνται σοβαρά οἱ θεωρίες περί Καθόδου τῶν Ἑλλήνων.
    Ἔφθανε δέ αὑτή ἡ Θράκη μέχρι τόν Πηνειό.

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

70 XΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΝΙΓΡΙΤΙΝΩΝ ΟΜΗΡΩΝ ΣΤΟ "ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ"

Οι γερμανοί επί κατοχής δημιούργησαν νομαρχία Νιγρίτας ξεχωριστή από την Σερρών.. Νομάρχη Νιγρίτας διόρισαν ένα απόστρατο συνταγματάρχη πυροβολικού κάποιον Γρήγορα.Τον ιούλιο του 1944 κατέβηκε ένας αντάρτης από το Σκεπαστό και έξω από την εκκλησία του Αγ.Γεωργίου έβγαλε πιστόλι και κατευθύνθηκε προς τον Νομάρχη με πρόθεση να τον δολοφονήσει Οι γερμανοί στρατιώτες που τον συνόδευαν τον άφησαν να πλησιάσει,να σηκώσει το πιστόλι και να τραβήξει την σκανδάλη με την ησυχία του .

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

BIΣΑΛΤΙΑ-ΑΡΧΑΙΑ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Η Βισαλτία ήταν αρχαία χώρα της Μακεδονίας που αποτελούσε συνέχεια της Κρηστωνίας και που εκτεινόταν από το όρος Βέρτισκο μέχρι τον ποταμό Στρυμόνα, δηλαδή επι των σημερινών περιοχών του Σοχού και της Νιγρίτας. Το βασίλειο των Βισαλτών παλαιότερα εκτεινόταν και σε ολόκληρη τη Χαλκιδική. Κυριότερες πόλεις της Βισαλτίας ήταν: η Άργιλος παρά τον Στρυμονικό κόλπο, το Κερδύλιον απέναντι από την Ηδωνικής Αμφίπολης, η Όσσα παρά το Σωχό και η Βέργα, πατρίδα του κωμικού μυθιστοριογράφου Αντιφάνη του Θράκα.

Την αρχαία Βισαλτία, που πήρε το όνομα της από το Βισάλτη, γιο του 'Ηλιου και της γης, κατοίκησαν για πρώτη φορά οι θράκες Βισάλτες, οι οποίοι ήρθαν εδώ από τη Χαλκιδική. Κατά την εκστρατεία των Περσών εναντίον της Ελλάδος ο βασιλιάς της Βισαλτίας μη θέλοντας ν' ακολουθήσει τους βαρβάρους, έφυγε στη Ροδόπη στους δε γιους του απαγόρευσε να εκστρατεύσουν κατά της Ελλάδος στο πλευρό των Ασιατών επιδρομέων. Αυτοί όμως δεν άκουσαν την συμβουλή του πατέρα τους, και ακολούθησαν τους βαρβάρους. 'Όταν μετά τη φυγή των Περσών ο βασιλιάς επανήλθε και βρήκε τους γιους του σώους και αβλαβείς αυτοτυφλώθηκε.

ΒΙΣΑΛΤΙΑ:ΠAΜΦΤΩΧΗ.."ΧΡΥΣΗ ΠΟΛΗ"


ρθρο απο την εφημεριδα "Ριζοσπαστης"-Κυριακή 3 Νοέμβρη 1996)

"Σας αναφέρουμε ότι οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο "Παλαιόκαστρο" Τερπνής, τις τελευταίες ημέρες, έφεραν στο φως μεγίστης και ανυπολογίστου αξίας ευρήματα από αρχαιότατη ελληνική πόλη της Βισαλτίας, και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων, που επιβλέπουν τις διενεργούμενες ανασκαφές, αποκαλύπτεται ελληνική πόλη που έχει ζωή 800 και πλέον χρόνων, ήτοι από τον 4ο π.Χ. αιώνα μέχρι τον 4ο μ.Χ. αιώνα".

Τα παραπάνω αναφέρονται σε έγγραφο της Κοινότητας Τερπνής Σερρών, με ημερομηνία 15/7/93, και απευθύνεται στον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ της ΝΔ, Αχιλλέα Καραμανλή. Η κοινότητα ζητάει επιχορήγηση 100 εκατ. δραχμών για την ολοκλήρωση των ανασκαφών.

Την ίδια εποχή και για το ίδιο θέμα, έγγραφα προς τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ, έστελνε η ΙΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Καβάλας,η οποία ζητούσε χρηματοδότηση για την ανασκαφή στην Τερπνή, η οποία εδώ και τρία χρόνια έχει σταματήσει.

Το ιστορικό αυτής της ανασκαφής έχει ως εξής: Το 1981 στην κορυφή του λόφου της ακρόπολης της

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΓΕΦΥΡΙ &Ο ΔΡΟΜΟΣ ΝΙΓΡΙΤΑΣ-ΣΟΧΟΥ-ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ..

Το κόστος του έργου ξεπέραρασε το 1,5 δισ. δραχμές.

 Ο δρόμος Νιγρίτας - Σοχού μέσω Γκολιάμα Ριάκας είχε τη δική του ιστορία, μια ιστορία απομόνωσης, μια ιστορία καθυστέρισης, μια ιστορία εγκατάλειψης και υπανάπτυξης μιας περιοχής.


 Για τους Βισάλτες των δυο πλευρών του Μεγάλου ποταμού το έτος 1929 αποκάλυπτε ένα ελπιδοφόρο μήνυμα που, δυστυχώς,δεν πραγματοποιήθηκε.
Στις 19 Μαϊου 1929 η τοπική εφημερίδα Νιγρίτα έγραψε ότι μια εβδομάδα πιο μπροστά (Κυριακή 12 Μαϊου 1929)επισκέφτηκαν τη Νιγρίτα ο Νομομηχανικός Σερρών και ένας Μηχανικός της εταιρίας που ανέλαβε τα έργα οδοποιίας, με σκοπό να προβούν στην αναγνώριση του εδάφους απ΄ όπου θα περνούσε η εθνική οδός σύνδεσης της πόλης των Σερρών με τη θεσσαλονίκη.

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΗ: ΒΙΣΑΛΤΙΑ-ΝΙΓΡΙΤΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ


Η ιστορία της περιοχής

Του Πασχάλη Β. Αγγελόπολου
Στη Νιγρίτα και την επαρχία της σε όλη την περίοδο μετά το σχίσμα της Βουλγαρικής Εκκλησίας και της απελευθερώσεως (1912) δεν βρέθηκε κάτοικος που να αποδέχθηκε το σχίσμα.

Ο στρατός του Βουλκώφ αντιμετώπισε έναν συμπαγή πληθυσμό με ακμαιότατο ελληνικό φρόνημα που οι ρίζες του χάνονται βαθειά στην αρχαιότητα προ του 5ου αι. π.Χ.

Οι σημερινοί κάτοικοι της επαρχίας Βισαλτίας δεν διαφέρουν από τους κατοίκους της αρχαίας, κατοικούν στον ίδιο χώρο ή κοντά σε ερείπια που μαρτυρούν περασμένες πολιτείες, χαλάσματα που δηλώνουν με την παρουσία τους ότι σε κάποια περασμένη εποχή υπήρξαν πολυάνθρωπα πολίσματα. 

Σε κάθε σημερινό χωριό ή πολύ κοντά σ’ αυτό βλέπει κανείς εμφανή τα ίχνη του αρχαίου οικισμού του.

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ ΚΑΙ Η ΘΡΥΛΙΚΗ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ

Εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το τελευταίο υπόλειμμα κάστρου, που βρίσκεται στη Δάφνη, ο σωζόμενος πανύψηλος πύργος, ο γνωστός ως ΄΄Πύργος της Μάρως΄΄. 

Η Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς,ήταν Ελληνοσερβίδα δηλαδή Δέσποινα, κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης κόρης του Ματθαίου Καντακουζηνού από τον Πόντο.

Η Μάρα γεννήθηκε στα 1418 που υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 15ου αιώνα δόθηκε ως γυναίκα στον Μουράτ `Β, το 1435, σε ηλικία 17 ετών.
Ενέπνεε μεγάλο σεβασμό στην αυλή του Σουλτάνου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα θρησκευτικά πράγματα της εποχής μιας και διατήρησε τη χριστιανική της πίστη αλλά και στα πολιτικά. Διακρινόταν στις ενέργειές της για το αντιδυτικό της πνεύμα. `Ο σύζυγός της Μουράτ πέθανε το 1451. Ο ιστορικός Φραντζής αναφέρει συνοικέσιο που έγινε ανάμεσα στην Μάρω και τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που δεν ευδοκίμησε.

ΒΙΣΑΛΤΙΑ:ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ 2700 ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΓΙΛΟ

Οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα εξαιρετικά καλά διατηρημένα ερείπια ενός αρχαίου εμπορικού κέντρου στη Βόρεια Ελλάδα. 

Ανακαλύφθηκε στοά σε σημείο όπου γίνονται ανασκαφές από το 1992. 

Είναι τόσο καλά διατηρημένη που μεμονωμένα καταστήματα μπορεί να προσδιοριστούν - συμπεριλαμβανομένων και των χώρων που κατασκεύαζαν και πωλούσαν το δικό τους ελαιόλαδο.
Η μη ομοιόμορφη σχεδίαση δείχνει ότι κάθε ιδιοκτήτης είχε σχεδιάσει και κατασκευάσει το  μαγαζί του, μόνος του.


Στην αρχαία Ελλάδα, η στοά,  ήταν μια μεγάλη, ανοιχτή κατασκευή που συνήθως στεγάζονταν καταστήματα και οριοθετούσε τις δημόσιες πλατείες από την πόλη.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΒΙΣΑΛΤΙΑ:Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΤΣΙΟΥ (1185μ.Χ)



Στα τέλη του 12ου αιώνα, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διερχόταν βαθιά κρίση. Οι ανορθωτικές προσπάθειες των Κομνηνών ανέβαλαν την παρακμή αλλά δεν θεράπευσαν τα σοβαρά προβλήματα του κράτους. Ο θάνατος του Μανουήλ Κομνηνού άφησε έναν ανήλικο διάδοχο, κηδεμονευόμενο από μια αντιδημοφιλή αυτοκράτειρα και έναν θηλυπρεπή ευνοούμενο. Οι αντιβασιλείς, για να επιβληθούν, έδιναν προνόμια στους Ιταλούς εμπόρους κι επιδίωκαν το αδυνάτισμα των επαρχιακών στρατιωτικών μονάδων.

Όπως και στο παρελθόν, ένας δυναμικός στρατηγός – σε αυτή την περίπτωση ο Ανδρόνικος Κομνηνός – κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία το Μάιο του 1182, επιτρέποντας στον όχλο να κορέσει τη μανία του, λεηλατώντας, καταστρέφοντας και σκοτώνοντας τους ξένους της Πόλης. Κατόπιν, για να στερεωθεί στην εξουσία, τύφλωσε τον ανήλικο διάδοχο και άρχισε να φυλακίζει και να εκτελεί όποιον από την τάξη των Δυνατών υποπτευόταν για συνωμοσία.

Σε αντίθεση με το ταραγμένο Βυζάντιο, στη Νότια Ιταλία και τη Σικελία Νορμανδοί τυχοδιώκτες από τη βόρεια Γαλλία είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα ισχυρό κράτος. Σε αρκετές περιπτώσεις είχαν απειλήσει το Βυζάντιο. Τον 11ο αιώνα ο Αλέξιος Κομνηνός είχε αποκρούσει με μεγάλη δυσκολία τον Ροβέρτο Γυισκάρδο, αλλά οι απόγονοι του Νορμανδού κατάφεραν να στεφθούν βασιλείς από τον Πάπα και να αυξήσουν την ισχύ τους. Χρησιμοποίησαν τη βυζαντινή οργάνωση και γραφειοκρατεία για να δημιουργήσουν ένα ισχυρό κράτος, που σε κάποια στιγμή λίγο έλειψε να εξαλείψει την ισλαμική απειλή στην ανατολική Μεσόγειο.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΒΙΣΑΛΤΙΑ:Η ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΑΧΙΝΟΥ


Στα μέσα του 15ου αιώνα η "λίμνη των Σερρών" (δηλαδή η λίμνη Αχινού) ήταν κατά το πλείστον φέουδο της Μάρως, της χριστιανής Ελληνοσερβίδας μητριάς του Μωάμεθ του Πορθητή, της Δέσποινας Χατούν, όπως την αποκαλούσε ο ίδιος ο Μωάμεθ, που τιμητικά την είχε εγκαταστήσει στην Έζιοβα, τη σημερινή Δάφνη, όπου και ο ομώνυμος "Πύργος".

 Προφανώς, κατά τα χρόνια εκείνα η λίμνη καταλάμβανε έκταση μεγαλύτερη και από αυτήν που εμφανίζεται στον διπλανό Αυστριακό χάρτη του 19ου αιώνα, οπότε κάλυπτε ολόκληρη την νοτιοανατολική πεδιάδα Σερρών (περίπου 250.000 στρ), από την Αμφίπολη έως την Κάτω Καμήλα, όπου οι εκβολές του ποταμού Στρυμόνα.

O ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΕΡΠΝΗΣ


O ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΕΡΠΝΗΣ

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Δυόμιση χιλιόμετρα ννδ της Τερπνής του νομού Σερρών σε μια τοποθεσία που ονομάζεται ‘παλιόκαστρο’ βρίσκεται ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος. Στο συγκεκριμένο τόπο, όπου έχουν εντοπιστεί οι αρχαιότητες, έχει ερευνηθεί και ανασκαφθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία. Ήρθαν στο φως σημαντικά ευρήματα τα οποία φυλάσσονται σήμερα στο αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας.

Έχουν γίνει δύο τομές επάνω σε έναν επιβλητικό λόφο που δεσπόζει της περιοχής. Η ομορφιά του τοπίου είναι μαγευτική. Στους πρόποδες του λοφίσκου ρέει ακατάπαυστα το νερό που κατεβαίνει από τη δυτική δασώδη οροσειρά των Κρουσίων. Μεγάλα πλατάνια καλύπτουν τις δύο όχθες που σχηματίζουν ένα θαυμάσιο πλάτωμα που χρησιμοποιείται από τους ντόπιους στις ανοιξιάτικες εξόδους τους.
Στον επισκέπτη δίνεται η αίσθηση πως βρίσκεται σε ένα σημαντικό μέρος, όπου πρέπει να έχει οπωσδήποτε ένα ιστορικό βάθος.

Όστρακα (κεραμικών) είναι διάσπαρτα σε όλη την περιοχή και στον αρχαιολογικό χώρο του λοφίσκου αλλά και στους γύρω από αυτόν. Γίνεται φανερό πως όλη η περιοχή ήταν κατοικημένη στην αρχαιότητα.

ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ-ΣΠΑΝΙΟ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ


Ένα σπάνιο οπτικοακουστικό αρχείο,από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1980.

Η εκπομπή «Η ΕΡΤ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ» ταξιδεύει στη ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ και παρουσιάζει τα ήθη και έθιμα της κωμόπολης, αλλά και τη σύγχρονη καθημερινότητα των κατοίκων της.
Οι κάτοικοι της ΝΙΓΡΙΤΑΣ ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια, παραγωγή και πώληση του καπνού. Τα τελευταία χρόνια εκμεταλλεύονται τα ψυχρά νερά του τόπου, τα οποία είναι ιαματικά και πόσιμα.

Με τη σύσταση εταιρείας ευρείας λαϊκής βάσης, στην οποία απασχολείται μεγάλο μέρος του πληθυσμού, εξαγόρασε τα δικαιώματα της πηγής από τους ιδιώτες και ξεκίνησε την παραγωγή του μεταλλικού νερού ΝΙΓΡΙΤΑΣ. Επόμενος στόχος της εταιρείας είναι η εκμετάλλευση του γεωθερμικού πεδίου της ΝΙΓΡΙΤΑΣ. Παρ'όλες τις προσπάθειες, οι νέοι κάτοικοι της κωμόπολης την εγκαταλείπουν και αναζητούν μια καλύτερη τύχη στις μεγαλουπόλεις.
ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ Ε.Ρ.Τ.  ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:

17-21 ΦΕΒΡΟΥΡΙΟΥ 1913-Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΧΗ ΣΕ ΤΕΡΠΝΗ & ΝΙΓΡΙΤΑ ΣΕΡΡΩΝ



Η μάχη αυτή σφραγίζεται από μια μοναδικότητα. Ότι από μέρος των Βουλγάρων, προκειμένου περί συμμάχου, ήταν ο πρώτος δόλιος αιφνιδιασμός, που αποσκοπούσε στην αλλαγή της στρατιωτικής ισορροπίας στην περιοχή της Νιγρίτας. Η ίδια τακτική θα εφαρμοστεί λίγο αργότερα με τους αιφνιδιασμούς στην περιοχή Παγγαίου.

Η ιστορική μάχη στα «Πλατανούδια» Τερπνής Σερρών διεξήχθη από 17-21 Φεβρουαρίου 1913 (σημερινό ημερολόγιο 2-6 Μαρτίου 1913) κατά τον Β΄Βαλκανικό Πόλεμο, μεταξύ των δυνάμεων του Ελληνικού στρατού βοηθούντων των κατοίκων της Τερπνής ενάντια των πολυάριθμων Βουλγαρικών δυνάμεων. Με την νίκη των Ελλήνων ματαιώθηκαν τα σχέδια των Βουλγάρων για την έξοδό τους στο Αιγαίο. Η 17η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε ως Εθνική Τοπική Εορτή της Τερπνής, ενώ η 21η Φεβρουαρίου ως ημέρα απελευθέρωσης της Νιγρίτας.

Σύμφωνα με τον Σερραίο ιστορικό και συγγραφέα Γεώργιο Καφταντζή το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 1913, βουλγαρικός στρατός, ένα τάγμα πεζικού, μια ίλη ιππικού και πυροβολικό, ξεκινώντας από τις Σέρρες, πέρασε τη γέφυρα του Όρλιακου (σήμερα Στρυμονικό ) αιφνιδιαστικά, και αφού εξουδετέρωσε την ελληνική φρουρά της και τις ολιγάριθμες φρουρές των στρατιωτικών φυλακίων Δημητριτσίου και Λυγαριάς στάθμευσε στην Αγία Παρασκευή. Από κει έστειλε αγγελιοφόρο στο βουλγαρικό λόχο στη Νιγρίτα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΗ:ΒΙΣΑΛΤΙΑ


 Η απελευθέρωση της Τερπνής.
                                                                         Μετὰ ἀπὸ 500 χρόνια δουλείας (1412 ‐ 1912) τὸ φθινόπωρο τοῦ 1912, μέσα σὲ 37 ἡμέρες (5 Ὀκτωβρίου ‐ 10 Νοεμβρίου), ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἡ Μακεδονία ἡ Ἤπειρος καὶ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, μ’ ἐξαίρεσι τὴν ὀχυρὴ πόλι Ἰωάννινα ποὺ ἐλευθερώθηκε μετὰ τέσσερες μῆνες στὶς 21 ‐ 2 ‐ 1913.

Τὴ χρονιὰ ἐκείνη τοῦ 1912, ἤδη ἀπὸ τὴν ἄνοιξι συμμάχησαν γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσι τῶν Βλακανίων καὶ τοῦ Αἰγαίου ἀπὸ τοὺς Τούρκους τέσσερα Βαλκανικὰ κράτη, Ἑλλάδα Βουλγαρία Σερβία καὶ Μαυροβούνιο. οἱ τέσσερες σύμμαχοι στὶς 4 Ὀκτωβρίου κήρυξαν πόλεμο ἐναντίον τῆς Τουρκίας, καὶ τὴν ἑπομένη ἡμέρα, 5 Ὀκτωβρίου, εἰσέβαλαν ἀπὸ βορρᾶ καὶ νότο στὰ Βαλκανικὰ ἐδάφη ποὺ κατεῖχε ἐκείνη.

Eκτὸς ἀπὸ τοὺς τέσσερες στρατοὺς τῶν τεσσάρων συμμάχων κρατῶν μετεῖχε στὸν πόλεμο καὶ τὸ μοναδικὸ ναυτικό, τὸ ἑλληνικό, τὸ ὁποῖο σὲ 20 ἡμέρες ἔκλεισε ὅλο τὸν
τουρκικὸ στόλο στὸν 

Ἑλλήσποντο καὶ κυριάρχησε στὸ Αἰγαῖο.